એક ગુજરાતીનું વિશ્વ

માતા પિતા સાથે આંખ મિલાવીને જોવું એ બધા સંતાનની ઔકાતની વાત નથી હોતી. મારી તો બિલકુલ તાકાત નથી કે હું, મમ્મી કે પપ્પા સાથે આંખ મિલાવી શકું. આંખ મિલાવીને એવા જ સંતાન વાત કરી શકે કે, જેણે માતા-પિતાએ વેઠેલા દુ:ખ જેટલું દુ:ખ વેઠ્યું હોય! એ જ કરી શકે જેણે માતા-પિતા જેટલો ત્યાગ અને સહન શક્તિ રાખી હોય! એ જ કરી શકે જેણે એટલી આકરી મહેનત કરી હોય! હજુ ઘણું બધું..... જો હું આંખ ન મિલાવી શકું તો શું? વંદન તો કરી જ શકું. કદાચ મારા કોઈ કર્મોથી જાણતાં અજાણતા એની ઈજ્જત પર દાગ લાગે તો શું? હા, એ વાત સાવ સાચી કે એ દાગને હું સાફ નથી કરી શકવાનો, પણ હાં.. મારા કર્મો કંઈક એ હદે સુધારું કે એની ઈજ્જતમાં વધારો થાય. હર-હંમેશ એની સાથે રહી ન શકું તો શું? તો બને એટલું એનું કામ હળવું થાય એવી વ્યવસ્થા તો કરી શકું. હજુ ઘણું બધું..... કોઈ સંતાનને પોતાના મા-બાપની કેટલી કદર છે એનું પ્રમાણ કેટલું?? કેટલો સમય સાથે રહે છે તે?? દુર હોય તો દિવસમાં કેટલી વખત ફોન કરે તે?? એને જે વસ્તુ જોઈએ એ તાત્કાલિક હાજર કરે તે? એની પસંદની છોકરી/છોકરા સાથે લગ્ન કરે તે? એને જરૂર હોય ત્યારે સાત આસમાન દુરથી પણ એની સાથે રહે તે? અરે.. આ...